سابقه و هدف: سرم ها ترکیب پیچیده ای از فاکتورهای رشد، پروتئین ها و. . . هستند که ممکن است بر بلوغ تخمک و لقاح تأثیر بگذارند. هدف از این مطالعه، بررسی اثر سرم های مختلف بر بلوغ تخمک و لقاح آزمایشگاهی موش نژاد NMRI است. مواد و روش ها: در این پژوهش آزمایشگاهی، بلوغ اووسیت های موش در محیط α-MEM با درصدهای 0 تا 20 از سرم های آلوژنیک و اتولوگ موشی، جنین گاوی (FBS) و آلبومین سرم گاوی (BSA)، پس از 14 تا 18 ساعت انکوباسیون، بررسی گردید. سپس اووسیت هایی که به مرحله MII رسیدند، با اسپرم ظرفیت یافته دارای درصدهای 0 تا 20 از سرم های مختلف لقاح داده شدند و میزان لقاح ارزیابی گردید. نتایج: میزان بلوغ آزمایشگاهی و لقاح، با افزودن سرم به محیط کشت در همه گروه ها به طور معنی داری افزایش یافت (0/05>P). در اووسیت های فاقد سلول های کومولوسی (Dos) در FBS 10 درصد (80 درصد) و اووسیت های دارای سلول های کومولوسی (COCs) در BSA 5 درصد (98 درصد) بیشترین میزان بلوغ مشاهده شد (0/001>P). همچنین اووسیت های DOs در BSA 5 درصد و اووسیت های COCs در گروه سرم آلوژنیک 15 درصد (به ترتیب 75 و 77 درصد)، بیشترین میزان لقاح را داشتند (0/001>P). نتیجه گیری: اگرچه BSA و FBS در مقایسه با سرم های آلوژنیک و اتولوگ موشی در فرآیند بلوغ تخمک نتایج بهتری داشتند، اما نتایج لقاح در تخمک های دارای کومولوس، بیانگر ظرفیت بالای سرم آلوژنیک در این فرآیند است. بنابراین، استفاده از سرم آلوژنیک می تواند جایگزین مناسب سرم های حیوانی، جهت انجام لقاح آزمایشگاهی باشد تا بخشی از چالش های درمان ناباروری کاهش یابد.

انگل های جنس لیشمانیا از جمله تک یاخته های انگلی بوده و مسبب طیف وسیعی از بیماری های عفونی با تظاهرات جلدی، احشایی وجلدی-مخاطی در سراسر جهان و به خصوص کشور های نواحی گرمسیر و از جمله کشور ایران بوده و موارد جلدی و احشایی آن هر ساله از برخی نقاط کشور گزارش می گردد. متاسفانه هنوز دارو یا واکسن موثری جهت این بیماری ایجاد نگردیده است. از ملزومات اولیه جهت تحقیقات واکسن، کشت انبوه انگل می باشد که در این مسیر از انواع محیط ها همراه با سرم جنین گاوی استفاده می شود و از آنجاییکه سرم جنین گاوی فرآورده ای گران قیمت و وارداتی می باشد در این تحقیق تلاش در استفاده از جایگزینی مناسب برای آن بود. با مراجعه به کشتارگاه طیور مقادیر فراوان سرم مرغ های کشتار شده استحصال و در رقت های مختاف در محیط کشت جهت انبوه سازی پروماستیگوت های انگل لیشمانیا ماژور استفاده گردید. نتایج تحقیق حاضرنشان دهنده آن بود که محیط کشت RPMI-1640 غنی شده با 10% سرم مرغ می تواند به عنوان گزینه ای مناسب جهت کشت انبوه انگل ها باشد . (.اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است)

سابقه و هدف: سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از خون قاعدگی (MB-MSCs)، اخیرا معرفی شده و بیان کننده مارکرهای CD44، CD90 و CD105 هستند. این سلول ها به علت جمع آوری آسان و بدون هیچ گونه مداخله جراحی تهاجمی و نداشتن هیچ گونه مسئله اخلاقی منبع خوبی از سلول های بنیادی برای تحقیقات و استفاده در پزشکی بازساختی هستند. کشت سلولی یکی از مهم ترین تکنیک ها در زیست شناسی سلولی مولکولی است و محیط کشت مهم ترین جزء است. سرم یکی از اجزای مهم محیط کشت و یک محلول محافظت کننده است. یکی از رایج ترین سرم های مورد استفاده در کشت سلول، سرم جنین گاوی(FBS) است. این سرم مخلوطی نامشخص است و می تواند حاوی فاکتورهای نامطلوبی مانند اندوتوکسین، مایکوپلاسما، آلاینده های ویروسی یا پروتئین های پریون باشد. بنابراین، نیاز به جایگزینی انسانی برای FBS وجود دارد که بتوان از آن برای کاربردهای بالینی استفاده کرد. در این مطالعه، یک پروتکل انسانی با استفاده از سرم اتولوگ (AS) به جای FBS برای بررسی رشد MB-MSCs و اگزوزوم های آزاد شده از این سلول ها آزمایش می شود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، در روز دوم قاعدگی، نمونه خون قاعدگی از اهداکننده جمع آوری شد. نمونه سرم اتولوگ نیز برای تهیه محیط کشت جمع آوری شد. ابتدا، سلول های بنیادی مزانشیمی از خون قاعدگی استخراج و سپس در محیطی غنی شده با سرم اتولوگ در غلظت های مختلف 10، 15 و 20 درصد کشت داده شدند. بررسی بر روی سلول های حاصل شده در پاساژ سوم صورت گرفت. سلول های کشت داده شده در سرم اتولوگ از لحاظ رشد و بیان مارکرهای سطحی مزانشیمی (CD73 و CD105) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برای بررسی رشد از میکروسکوپ اینورت و از فلوسایتومتری برای بررسی بیان مارکرهای مزانشیمی استفاده شد. هم چنین در گام بعدی محیط کشت سلول های کشت داده شده در سرم اتولوگ برای جداسازی اگزوزوم جمع آوری شد. جداسازی اگزوزوم از یک روش ترکیبی سه مرحله ای رسوب دهی، سایز اکسکلوژن کروماتوگرافی با رزین سفارز CL-2B و تغلیظ صورت گرفت. در نهایت اگزوزوم های خالص سازی شده از نظر مورفولوژی، اندازه و بیان مارکرهای CD9، CD63 و CD81 بررسی شدند. به ترتیب از آنالیز میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، تفرق نور دینامیکی (DLS) و فلوسایتومتری استفاده شد. یافته ها: با توجه به مشاهدات در هر سه غلظت سرم اتولوگ، گسترش سلولی مشاهده شد که مطلوب ترین نتایج در غلظت 15 درصد مشاهده شد. علاوه بر این، نتایج فلوسایتومتری حاکی از بیان مارکرهای مزانشیمی CD73 و CD105 در سلول های کشت شده با 15 درصد سرم اتولوگ بودند. هم چنین در بررسی های انجام شده به وسیله DLS، TEM و فلوسایتومتری اگزوزوم های جداسازی شده از محیط کشت سلول های بنیادی مزانشیمی کشت داده شده با سرم اتولوگ اندازه 30-150 نانومتری داشتند، مورفولوژی آنان فنجانی شکل بود و بیان مارکرهای اگزوزومی (CD9، CD63 و CD81 ) نیز در آن ها تایید شد. استنتاج: در نتیجه، با افزایش استفاده از سلول های بنیادی مزانشیمی در پزشکی بازساختی، اطمینان از ایمنی فرآیند و مواد مورد استفاده در این حیطه بسیار حائز اهمیت می باشد. بنابراین می توان گفت، سرم اتولوگ می تواند گزینه مناسبی برای کشت سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از خون قاعدگی باشد.

زمینۀ مطالعه: محیط 1640RPMI، یکی از پرمصرف ترین محیط های مایع کشت جهت تکثیر میکروارگانیسم ها ازجمله لیشمانیا است که در این محیط به طور معمول از 30-10 درصد سرم جنین گاوی FBS)) یا گوساله (FCS) به دلیل داشتن فاکتور های رشد مانند ریز مغذی ها، عناصر کمیاب و هورمون ها استفاده می شود. هدف: با توجه به محدودیت هایی مانند گرانی سرم های تجاری و توجه ویژه به معرفی جایگزین مناسب و نیز رواج اخیر پرورش شترمرغ و شتر در کشورمان در سال های اخیر و همچنین امکان دستیابی به سرم های این حیوانات حاوی عوامل رشد مشابه با سرم جنین گاوی تجاری، بر آن شدیم تا تأثیر دو سرم را بر رشد پروماستیگوت های لیشمانیا تروپیکا و لیشمانیا ماژور در مقایسه با FBS در محیط 1640 RPMI بررسی کنیم. روش‎کار: یک میلیون پروماستیگوت در میلی لیتر از لیشمانیا ماژور و لیشمانیا تروپیکا در محیط 1640RPMI، در حضور درصد های مختلف 30-5/2 هر سه سرم کشت داده شدند و پس از آن، در روز های مختلف تا روز چهاردهم، شمارش، مقایسه و آنالیز شدند. نتایج: بیشترین میزان تکثیر هر دو گونه لیشمانیا در حضور تمام درصد های FBS و تا روز 7 پس از کشت مشاهده شد. در محیط های کشت با کمتر از 5 درصد دو سرم شترمرغ و شتر نیز رشد دو گونه لیشمانیا مطلوب بوده اما با افزایش میزان این سرم ها، از رشد هر دو گونه انگل کاسته شد. در صورت استفاده از سرم با غلظت 10 درصد، پس از FBS، بیشترین تکثیر پروماستیگوت دو گونه انگل، در حضور سرم شتر مشاهده شد. نتیجه­گیری نهایی: در درصد های 5 و کمتر، هر یک از سرم های شترمرغ و شتر و برای 10 درصد، تنها سرم شتر به عنوان جایگزین FBS در محیط کشت هر دو گونه لیشمانیا و انکوباسیون کمتر از یک هفته پیشنهاد می شود، در حالی که در صورت نیاز به درصد های بیش از 15، FBS همچنان بهترین گزینه می باشد.

هدف از انجام این مطالعه بهبود شرایط کشت جنین های شبیه سازی شده با استفاده از روش دستی (Hand - made cloning) با به کارگیری ترکیباتی نظیر میواینوزیتول و سرم در گاو بود. به همین منظور پس از بلوغ تخمک های گاوی در شرایط آزمایشگاه و حذف زوناپلوسیدا، تخم کها پس از تیمار با دمکولسین، با جداکردن بیرو نزدگی دوک تقسیم با یک پیپت پاستور بسیار نازک، هسته زدایی شدند. پس از اتصال سلول فیبروبلاست بالغ ب هعنوان سلول دهنده به تخمک فاقد هسته و متعاقب آن فیوژن و فعال سازی جنین های بازساختاری شده، این جنی نها به روش کشت در گوده (WOW)در شش گروه مختلف شامل محیط کشت پایه (IVCSOF)، محیط کشت پایه با میواینوزیتول-سدیم سیترات، محیط کشت پایه از روز سوم میواینوزیتول-سدیم سیترات، محیط کشت پایه از روز سوم سرم، محیط کشت پایه با میواینوزیتول-سدیم سیترات از روز سوم سرم و محیط کشت پایه از روز سوم سرم و میواینوزیتول-سدیم سیترات کشت داده شدند. درپایان نیز میزان تکوین ثبت و مورد تجزیه وتحلیل آماری قرار گرفت. نتایج ب هدس تآمده نشان داد که باوجود تاثیر نگذاشتن میواینوزیتول بر میزان قابلیت تکاملی جنین های حاصل، این ترکیب می تواند سرعت تکامل جنین را به طور معن یداری تسریع کند (p<0.05)، همچنین افزودن سرم از روز سوم به محیط کشت می تواند میزان بلاستوسیست را به طور معن یداری افزایش دهد (p<0.05)، بنابراین م یتوان نتیجه گرفت با توجه به محدودیت های موجود در خصوص تازه کردن محیط کشت جنین های فاقد زونا و نیز بی اثری ترکیباتی نظیر میواینوزیتول در محیط کشت چه از ابتدا و چه از روز سوم کشت جنین، می توان میزان تکامل جنین های کشت شده به این روش را تنها با افزودن سرم از روز سوم بهبود بخشید.

زمینه و هدف: بیماری مالتیپل میلوما یک بدخیمی مربوط به پلاسماسل می باشد. از آنجا که مطالعه ی مکانیسم های بیماری زایی و مسیرهای پیام رسان دخیل در سلول های عامل ایجاد بیماری در محیط آزمایشگاهی و نزدیک به محیط فیزیولوژیک بدن مهم می باشد؛ بنابراین بهترین محیط برای مطالعه ی سلول ها در محیط آزمایشگاهی، محیطی با بیشترین شباهت به محیط فیزیولوژیک بدن می باشد. این در حالی است که استفاده از سرم جنین گاوی (FBS) به عنوان مکمل رشد سلول ها در فرآیند کشت سلولی بسیار رایج می باشد؛ بنابراین هدف این مطالعه تاثیر مایع آمنیوتیک در تکثیر (Ki-67 و Cyclin-D) و بقاء (Bax و Bcl2) دو رده میلومایی RPMI8226 و U266 در مقایسه با سرم جنین گاوی می باشد. روش کار: مایع آمنیوتیک انسانی از 6 خانم باردار در حین عمل سزارین و بصورت استریل جمع آوری شد. پس از کشت رده های سلولی میلوما (RPMI8226 و U266)، تیمار رده های سلولی در چهار گروه با نسبت های متفاوت مایع آمنیوتیک انجام شد. 48 و 96 ساعت پس از تیمار، شمارش سلولی و بررسی حیات سلول ها با استفاده تریپان بلو و لام نئوبار انجام گرفت. هم چنین تست MTT جهت بررسی زنده مانی سلول های میلومایی تیمار شده انجام گرفت و در نهایت میزان بیان ژن های Ki67، Cyclin-D1، Bax و Bcl-2 توسط تکنیک Real time PCR و به روش SYBR Green مورد ارزیابی واقع شد. یافته ها: بررسی میزان بیان ژن های دخیل در فرآیند تکثیر و آپوپتوز سلولی نشان داد که در گروه های مورد مطالعه تحت تیمار با مایع آمنیوتیک، افزایش معنادار بیان ژن های Ki-67، Cyclin-D1 و همچنین افزایش بیان ژن آنتی آپوپتوتیک bcl-2 و در مقابل کاهش معنادار بیان ژن مسئول آپوپتوز، Bax مشاهده شد. داده های ما نشان می دهد مایع آمنیوتیک به عنوان یک منبع مغذی می تواند رشد و تکثیر سلول ها را تا 96 ساعت به صورت معناداری نسبت به سرم جنین گاوی افزایش دهد، هرچند که میزان تکثیر و بقای سلولی در 48 ساعت نسبت به 96 ساعت پس از کشت بیشتر می باشد. نتیجه گیری: بنا بر یافته های این مطالعه می توان از مایع آمنیوتیک به عنوان حامی رشد به عنوان جایگزینی برای سرم جنین گاوی تا 96 ساعت استفاده نمود. در این مطالعه تاثیر این مایع بر دو رده سلولی میلومایی ارزیابی گردید که به نظر می رسد بهتر است برای نتیجه گیری جامع تر در این مورد بر سلول های دیگر نیز مورد آزمون واقع شود.

هدف: در این مطالعه اثر سرم مادیان و سرم جنین گاوی بر بلوغ و لقاح برون تنی اووسیت گوسفند مورد مقایسه قرار گرفت.مواد و روشها: در این مطالعه تجربی مجموعه اووسیت–کومولوس های پس از استحصال از تخمدان های جمع آوری شده از کشتارگاه بر اساس مورفولوژی انتخاب و در محیط کشت فاقد سرم شستشو شدند. اووسیت ها به طور تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند، گروه اول اووسیت ها (170 عدد) در محیط 991TCM بدون سرم کشت شدند. اووسیت های گروه دوم (169 عدد) و سوم (167عدد) به ترتیب در محیط های حاوی 10 درصد سرم مادیان و 10 درصد سرم جنین گاوی کشت شدند. بخشی از اووسیت ها پس از بلوغ جهت ارزیابی قابلیت بلوغ رنگ آمیزی شدند و بخشی دیگر جهت بررسی قابیلت لقاح بارور شدند.نتایج: میزان بلوغ اووسیت ها در محیط بدون سرم، سرم مادیان و سرم جنین گاوی به ترتیب 59.82، 77.55 و 89.27 درصد بود (p<0.01) میزان باروری در این محیط ها به ترتیب 19.91، 39.64 و 50 درصد بود که در بین شاهد و سرم مادیان و سرم جنین گاوی تفاوت معنی داری وجود داشت (P<0.05).نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که محیط کشت حاوی ده درصد سرم جنین گاوی دارای نرخ بلوغ و باروری بالاتری برای تخمک گوسفند نسبت به محیط کشت حاوی سرم مادیان است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

استفاده از رده های سلولی حشرات برای تولید آفت کش های زیستی، پروتئین های نوترکیب یا تحویل ژن، در حال گسترش است. لذا تولید رده-های سلولی جدید به غنی تر کردن این فن آوری کمک می کند، بنابراین هدف از تحقیق حاضر، تهیه چندین کشت اولیه از سلول های خونی لاروهای کرم غوزه پنبه Helicoverpa armigera (Hubner)، شب پره مدیترانه ای آرد Anagasta kuehniella (Zeller) و زنبور برگ خوار رز Arge ochropus (Gmelin) می باشد. سلول های خونی در محیط کشت EX-cell 400 حاوی غلظت های مختلف 0، 5، 10، 15 و 20 درصد سرم جنینی گاوی در دمای 28 درجه سلسیوس نگه داری شدند. غلظت های سرم جنینی بر اساس پژوهش های پیشین کشت سلولی حشرات انتخاب شدند. نتایج نشان داد که زمانی که سرم جنینی گاوی از محیط کشت حذف شد، هیچ رشد سلولی مشاهده نشد. بیشینه رشد سلول های خونی لارو کرم غوزه در محیط کشت حاوی 15 درصد سرم جنینی گاوی مشاهده شد. با افزایش سرم جنینی گاوی به 20 درصد، افزایشی در رشد سلولی مشاهده نشد. بیشینه رشد سلول های خونی لارو شب پره مدیترانه ای آرد در محیط کشت با 10 درصد سرم جنینی گاوی مشاهده شد. رشد این سلول ها در سرم جنینی گاوی 15 و 20 درصد به طور معنی داری کاهش یافت. با افزایش غلظت سرم جنینی گاوی، رشد سلول های خونی A. ochropus نیز افزایش یافت. در نتیجه، پژوهش حاضر، حداقل غلظت سرم جنینی گاوی مورد نیاز برای بیشینه رشد سلول های حشرات را در محیط کشت سلولی نشان داد.

حل ‎شوندگی کم رسوراترول در آب و حساس بودن این ترکیب به اکسیداسیون و ایزومریزاسیون، کاربرد آن را در فرمولاسیون مواد غذایی محدود می کند. در این مطالعه تاثیر برهمکنش آلبومین-رسوراترول بر اندازه و بار سامانه، حل شوندگی و خاصیت آنتی اکسیدانی رسوراترول مورد بررسی قرار گرفت. اندازه و بار ذرات با دستگاه پراکنش نور لیزر، مورفولوژی ذرات به کمک میکروسکوپ الکترونی، تاثیر تشکیل کمپلکس بر حل شوندگی رسوراترول در محیط آبی با روش های اسپکتروفتومتری معمولی و فلورسانس و خواص آنتی اکسیدانی با روش تعیین مقدار قدرت احیاکنندگی آهن 3 ظرفیتی اندازه گیری شد. نتایج حاکی از آن بود که رسوراترول به نسبت مولی 1 به 2.3 حل شده و محلول شفاف و کلوئیدی پایدار ایجاد می کند که متوسط اندازه ذرات آن حدود 30 نانومتر و عدم یکنواختی حدود 0.6 می باشد و بار الکتریکی آن 3±18- است. در تصویر میکروسکوپ الکترونی، اندازه ذرات کمپلکس آلبومین-رسوراترول بین 30 تا 50 نانومتر و به شکل کروی می باشد. نتایج آزمون احیاکنندگی آهن نشان داد که قدرت آنتی اکسیدانی رسوراترول در سرم آلبومین با نسبت مولی 60:60، حدود 58 درصد رسوراترول محلول دراتانول بود. بنابراین تشکیل کمپلکس مانع از اکسیداسیون رسوراترول می شود که قدمی ضروری در فرمولاسیون غذاهای فراسودمند است.